Γράφω Ένα Γράμμα

Γράφω στα γρήγορα ένα γράμμα
το βάζω σ’ ένα γυάλινο μπουκάλι
με τρεμάμενα χέρια το σφραγίζω
και τ’ αφήνω να το πάρει το κύμα
να το πάει μέσα, στ’ ανοιχτά

σαν πελαγίσιο, αφροχτισμένο μνήμα
και η ψυχή μου σαν σκύλος αλυχτά
και την έρημη καρδιά μου ραγίζω
ελπίζοντας πως θα γίνει το θάμα

Αλλά ξέρω πως αν φτάσει σε σένα
το γράμμα που έγραψα με πέννα
βουτηγμένη στης αγάπης το μελάνι
θα το βρεις σ’ ένα απάνεμο λιμάνι

τα λόγια αγάπης θάχουν σβηστεί
από την γομολάστιχα του χρόνου
του πανδαμάτορα, του δολοφόνου
μα η καρδιά μου θα έχει μείνει πιστή

στους όρκους, τα όνειρα, τα κλάματα
πριν καταλήξω ναυαγός του ονείρου,
πλάνητας στην άκρη του απείρου
και ξέρω πως δεν γίνονται θάματα

πως δεν υπάρχει σωτηρία για μένα
πολεμώντας της Ζωής τα τέρατα
στην άκρια της Γης, τα πέρατα
γιατί δεν έχω μαζί μου εσένα !