Ο Κύκλος Των Ωρών
Ο Κύκλος Των Ωρών v.1
Ο Κύκλος Των Ωρών v.2
Στίχοι
Των λευκών µαλλιών βαραίνει η σοφία
η στερνή µου γνώση, η περιττή σοφία
Έζησα πολύ κυνηγώντας χίµαιρες
άσκοπες, άγριες, αλλά και ήμερες
Πίστεψα µε την αφέλεια ενός παιδιού
τους άδικους κανόνες του παιχνιδιού
στα προδοµένα τα ιερά τα σύµβολα,
στ’ απατηλά, τα ψεύτικα τα είδωλα
Γνώρισα την ματαιότητα του πάθους
κατάλαβα τις συνέπειες του λάθους
του μίσους τους καρπούς ετρύγησα
μαραμένους ανθούς κορφολόγησα
Τώρα, σέρνω κουρασμένα τα βήµατα
μπροστά στων πόθων μου τα μνήματα
στον τάφο των θλιμμένων μου στιγμών
στη Πολιτεία των νεκρών μου λογισμών
Στον κύκλο των ημερών η «Πρόνοια»,
η «Σύνεση», η «Περίσκεψη», η «Παράνοια»
στο χώρο της συνείδησης βυσσοδομούν
και οι ορµές της νιότης μας αργούν !
Τ' αβυσσαλέα πάθη µας τα χρόνια
που μας δεσμεύουν άδικα αιώνια
και χειροπόδαρα σφιχτά µας δένουν
άσβηστα στη μνήμη μας θα μένουν
και στις ακραίες τάσεις θα οδηγούν
λουφάζουν, αναστέλλονται, σιγούν…
Όταν κλείσει ο κύκλος των ωρών
και φτάσει το τέλος των καιρών
όταν χαθούν οι εράσµιες στιγµές
στου ανελέητου χρόνου τις αιχμές
και πλησιάζει η ώρα του «Μηδέν»
μπροστά στα ναι, τα ίσως και τα δεν
τους τάφους των αθάνατων νεκρών
και τους λεπτοδείχτες των ωρών
θα θρηνήσουμε γοερά με λυγμούς
που δεν χαρήκαµε της νιότης
τους καημούς !