Η Ζωή Είναι Ένα Λεωφορείο
Στίχοι
Είμαι, απ' ό,τι ξέρω, ένα ζώο λογικόν
αλλά έχω γίνει ένα όν... ζωολογικόν
που κρύβει μέσα του μίση ανείπωτα
και ξεστομίζει λόγια ξετσίπωτα
ένας έκπτωτος απ' τον Παράδεισο
που βουτάει γυμνός στην άβυσσο
με ξεφούσκωτα αλεξίπτωτα -- --
γιατί έχει γίνει ένα τίποτα !
Ο άνθρωπος, πάρτε το είδηση
και πρέπει να σας γίνει συνείδηση
μπορεί να ζήσει με αγαθά δανεικά
όχι όμως χωρίς όνειρα κι ιδανικά
Στον άνθρωπο η αληθινή αγάπη
είναι το ψηλότερο απ' τα ιδανικά
που και τον θάνατο ακόμα νικά
και τον χρόνο, αυτό τον σατράπη
Η ζωή είναι λεωφορείο χωρίς αριθμό
που ταξιδεύει χωρίς σταθμό,
κάποτε κάποιος σ' αυτό ανεβαίνει
ή χτυπά το κουδούνι και κατεβαίνει,
αν δεν μπορείς να ζήσεις με αγάπη
και την θάβεις στο ντουλάπι
πες στον οδηγό να σε κατεβάσει,
χωρίς να χτυπήσεις κουδούνι,
στην επόμενη, τελευταία σου στάση...

