Ένας Περιπλανώμενος Ιππότης

Εκεί που ήμουν άθλιος και πότης
έγινα περιπλανώμενος ιππότης
άρχισα να πολεμώ ανεμόμυλους,
εταιρείες, κομπανίες και όμιλους

έγινα κανονικό παιδί της πόλης
δούλευα και τις ώρες της σχόλης
τάλεγα χύμα όλα με το στόμα
κι’ έδωσα τη ζωή μου στη κονόμα

ενώ ήμουν παιδί με συστολή
φόρεσα της απάτης την στολή
κι' υπηρέτησα το κατεστημένο
με τρόπο αρρωστημένο

ενώ ήμουν ανθρωπιστής
έγινα αδίστακτος υλιστής
ρούφαγα των φτωχών το αίμα
και φλόμωνα τον κόσμο στο ψέμα

ενώ ήμουν με τον σταυρό στο χέρι
έστησα στην κομπίνα το καρτέρι
άρχισα να κυνηγώ τις ευκαιρίες
και τις πλούσιες και ώριμες κυρίες

σκοπός της ζωής έγινε το χρήμα,
η δόξα, η απάτη και η εξουσία,
δηλαδή της ζωής η πεμπτουσία
και όλα μου πηγαίναν πρίμα -
- δεν τόξερα νωρίτερα, τι κρίμα –