Καλογεράκι Θα Γενώ

Καλογεράκι θα γενώ
και την αγάπη θα γεννώ
μέσα στα δυό σου μάτια
που γέννησαν γινάτια

Σαν γενώ Καλογεράκι
την ζωή που έκανα θ’ αφήσω
και δεν θα ξαναγαπήσω
απ’ το δικό σου το μεράκι

Καλογεράκι σαν ντυθώ
γένια και μαλλιά θ’ αφήσω
και σαν μπω στο μοναστήρι
θα πιω της πίκρας το ποτήρι

Το πήρα πια απόφαση
χωρίς καμία πρόφαση
με κομπολογάκι και με ράσο
τη ζωή μου θα περάσω

Κι’ αν ποτέ με δεις με ράσο
μοναχός μου θα γεράσω
και δεν θα ξαναμαρτήσω
μήπως και σε λησμονήσω

Αν με δεις και σου αρέσω
όταν τα ράσα θα φορέσω
την αγάπη μου θα υμνήσω
και τον έρωτά σου θα κερδίσω